گنجشکان پر گوی باغند

و پستان هایت کندوی کوهستان هاست و

تنت رازی ست جاودانه که در خلوتی عظیم با منش در میان می گذارند

تن تو آهنگی ست و تن من کلمه ای ست که در آن می نشیند.

در نگاهت همه مهربانی هاست

قاصدی که زندگی را خبر می دهد.

و در سکوتت همه ی صداها

فریادی که بودن را تجربه می کند.......