گم کرده ام در هیاهوی شهر

آن نظربند سبز را که در کودکی بسته بودی به بازوی من....

در اولین حمله تاتار عشق

خمره ی دلم بر ایوان سنگ سنگ شکست

دستم به دست دوست ماند و پایم به پای راه

من چشم خورده ام، من چشم خورده ام

من تکه تکه از دست رفتم در روز روز زندگانی ام